Kiedy dotarlismy na miejsce około godz 19:30. Wtedy zaczął grać na małej scenie Minoo.

Muzyczny projekt Pawła Pruskiego skupiający się głównie wokół dźwięków eksperymentalnej elektroniki, jazzu oraz muzyki akustycznej.
Od początku 2007 roku na stałe związany z Warsaw Electronic Festiwal, gdzie oprócz działalności koncertowej zajmuje się również prowadzeniem audycji radiowej. W 2008 r. nakładem wytwórni EtaLabel ukazał się debiutancki album – Material Spirit. Płyta ta stanowiła odzwierciedlenie wizji dotyczącej duchowości w muzyce. Od początku 2008 roku nawiązana została również współpraca z chińskim producentem Sin: Nedem w ramach polsko-chińskiego projektu CHOP. Owocem tej współpracy jest album “Improvision” wydany w wytwórni WePlay! (Hong-Kong). Wspólny materiał został stworzony w konwencji muzyki improwizowano/experymentalnej.

Kompletnie nam nie przypadły do gusty te dźwięki dlatego też postanowilismy nieco pozwiedzać.

Najbardziej interesujacym koncertem tego wieczoru był występ grupy Ladytron przed którym jednak wysłuchalismy dość przyjemnej muzyki fińskiego zespołu The Five Corners Quintet. Jest to połączenie jazzu i nu jazzu – brzmienie bardzo energetyczne i pogodne- polecam (www).

Czas później przyszedł na najbardziej oczekiwany zespół – Ladytron. I prawde mówiąc o tyle jak lubie ten zespół o tyle jestem rozczarowana. Nie wiem konkretnie kto powinien brać odpowiedzialność za zorganizowanie tego koncertu w takich warunkach – ale po prostu mu nie wyszło i komplentie nie zna się na rodzajach powmieszczeń i rozchodzeniu się dźwieku. Od pierwszej chwili grania nie można było dokładnie namierzyc jaki utwór własnie się zaczyna o słowach piosenki nie mówiąc. Dźwiękowiec o wiele za mocno podkręcił bass, który przytłumiał pozostałe instrumenty a także wokalistkę, która ma dobry głos na płaytach studyjnych ale na koncertach nie wypada aż tak doskonale. Pomieszczenie w którym zagrał Ladytron to dawna aula teatralna, która powstała z połaczenia dwóch pomieszczeń o różnych poziomach. Widać tam pozostałości dawnych ścian, która bardzo źle wpłynęly na akustykę koncertu. Prawdę mówiąc mam nadzieje, że ktoś skutecznie wyjaśni organizatorowi o tym błedzie i nie powtórzą juz tego błędu przy innych okazjach. Szkoda, ze koncert na który dość długo się czaiłam wypałił nie tak jak bym się tego spodziewała.

Po Ladytron postanowiliśmy troszkę pozwiedzać miasto nocną porą i w jakiś sposób z Warszawskiej Pragi dotrzeć do Centrum. Kiedy dotarlismy do domu o 9 rano nie pozostało do zrobienia nic jak tylko położyc się spać.

FreeFormFestival jest wyjątkowym i unikatowym na skalę Polska przedsięwzięciem kulturalnym. Prezentuje to co nowe i świeże w kulturze europejskiej i światowej, celem festiwal nie jest naśladowanie ale wyznaczanie nowych trendów w kulturze.

FreeFormFestival prezentuje nowoczesną i niezależną sztukę europejską w środowisku miejskim. W programie Festiwalu znajdują się wydarzenia muzyczne jak: koncerty, live acty, sety djskie ale również pokazy audiowizualne, filmy krótko i pełnometrażowe, video art, reportaże, dokumenty oraz ekspozycje młodego polskiego dizajnu.

Wszystkie dotychczasowe edycje FreeFormFestival były wielkim sukcesem. Od początku istnienia festiwal odbywa się na terenie Centrum Artystycznego Fabryka Trzciny – obejmując swoimi aktywnościami niemal wszystkie jego pomieszczenia. Po dwóch latach istnienia na stałe wpisał się w kalendarz kulturalnych wydarzeń jesieni w Warszawie. Dotychczas na festiwalu wystąpiło prawie 50 artystów z Polski i Europy, a wśród nich pojawił się takie gwiazdy jak: Telepopmusik / Francja, Hooverphonic / Belgia, Coldcut / UK, Herbaliser / UK, Jimi Tenor / Finlandia, Chicks On Speed / Niemcy, Mouse On Mars / Niemcy, Addictive TV / UK, Hexstatic / UK czy Parov Stelar / Austria. Zapraszamy na czwartą edycje FreeFormFestival.

17 października 2008

18:30 VASEN PIPARJUURI / PL
miejsce: scena myspace

19:30 MINOO / PL
miejsce: denaturat

20:30 FIVE CORNERS QUINTET / FINLAND
miejsce: denaturat

21:30 POPOFF / PL
miejsce: scena myspace

21:30 VEIN CAT / PL
miejsce: AULA

22:30 LADYTRON / UK
miejsce: AULA

00:00 SKINNI PATRINI / PL
miejsce: denaturat

01:10 ELECTROCANDY! / PL
miejsce: scena myspace

18 PAŹDZIERNIKA 2008

18:40 WOJTEK GRABEK / PL
miejsce: denaturat

19:30 THE SOUNDLITE / PL
miejsce: scena myspace

20:30 SONNAR KOLLEKTIV ORCHESTER / GERMANY
miejsce: AULA

22:00 VIDEOTURISTEN / PL
miejsce: denaturat

23:00 KOOP / SWEDEN
miejsce: AULA

00:30 THE PENELOPES / FRANCE
miejsce: denaturat

01:40 Furia Futrzaków / PL
miejsce: scena myspace

Jednym z zespołów jest Torann Percussion Entertainment pochodzący z Irlandii. 6-osobowy sklad Toranna ma charakter perkusyjny, w Łodzi pojawili się juz po raz drugi i jak widać podoba się im u nas

Zdjęcia z sobotniego koncertu:

Po wysłuchaniu Persephone, kierując się na zamek, na jego drugi dziedziniec (mniejszą scenę) można było już ujrzeć strojąca się grupę The Moon and The Nightspirit. Zespół ten pochodzi z Węgier i charakteryzuje się przyjemnym oraz lekkim brzmieniem gdzie usłyszeć można mieszankę skrzypiec, gitary oraz bębnów. Koncert ten tego dnia cieszył się chyba największym zainteresowaniem. Na pewno o wiele większym niż przedstawienie w wykonaniu DIVA’ine EYE. Opinie na temat tego fetish show są bardzo dwojakie. Są osoby, którym przypadło to do gustu, innym wręcz przeciwnie. Wycofując się w głąb dziedzińca słyszało się komentarze typu “mogły to chociaż przećwiczyć”. I coś w tym jest… dwie dziewczyny (Miss Omega i Betty Bate) prezentowały sposoby przekłuwania ludzkiego ciała igłami, biczowanie… czego punktem kulminacyjnym była szlifierka i iskry pochodzące z metalowej płytki umieszczonej na bieliźnie jednej z nich… Występ przebiegł bez ładu i składu, nie było żadnego momentu, który mroziłby krew w zyłach. Nie można tego porównywać z zeszłorocznym pokazem Piercingu, który rzeczywiscie sprawił, że kilka osób zemdlało wśród widowi.

Drugi dzień wiązał się z większą ilością muzycznych wrażeń na głównej scenie zamku. Sobotnie koncerty rozpoczęła polska grupa Thy Disease od swojego death metalowego brzmienia. Swój koncert zamknęli coverem “Sinner In Me” – Depeche Mode.

Tuż po nich wystąpił niemiecki duet Colony 5. Ich muzyka zbliżona była do również niemieckiej formacji o nazwie Reaper, ktora zaprezentowała się dzień później. Obydwa zespoły charakteryzują się mocną, ciężką muzyką przepełnioną bitami – na pewno znalazła ona swoich miłośników.

Po kilku godzinach popołudniowego koncertowania na scenie pojawiła się słynna i wszystkim świetnie znana czeska kapela XIII Stoleti. Nie trudno jest się domyślić, że pod sceną zapanowała ogólna euforia. Widownia bardzo ciepło przyjęła gości z Czech. Na ich playliście jak zawsze nie zabrakło utworu “Elizabeth”, “Černá Mše Za Adriana”.

Garden of Delight. Z wielu opinii wynika, że jest to jeden z najlepiej wspominianych tegorocznych koncertów CP. I rzeczywiscie, grupa zagrała porządny rock gotycki, we wspaniałej oprawie wizualnej. Z pewnością nie jedna osoba chciałaby ujrzeć ich ponownie na Castle Party, ale ostatnia szansa zobaczenia ich na żywo nastąpi w Berlinie, 1 listopada 2008 – po tym koncercie kończą swoją muzyczną działalność.

Od kilku lat na scenę bolkowskiego festiwalu zapraszane są gwiazdy dość alternatywne, można powiedzieć, że na pierwszy “rzut ucha” nie pasujące do pozostałego repertuaru. Jednak okazuje się, że i one potrafią wczuć się w klimat festiwalu i zaskoczyć wszystkich swoim koncertem. W tym roku taką osobistością była Pani Anne Clark. Znana jest przede wszystkim jako angielska pisarka i poetka. Jej muzyka sięga czasów wczesnej nowej falii. Współcześnie jest mieszanką elektroniki, awangardy z odrobiną folku i muzyki klasycznej. W roku 2005 dołączyła do belgijskiego duetu Implant i właśnie w takim składzie wystąpili w czasie sobotniego koncertu. Ann Clark z pewnością swoją osobą oraz stylem muzyki pozytywnie zaskoczyła wcześniej negatywnie nastawionych do niej fanów.

Ostatniego dnia festiwalu najbardziej fascynujące koncerty odbyły się już po zachodzie słońca.
Przed tym jednak zaprezentowały się takie zespoły jak XESS, Red Emprez, Made In Poland, wcześniej wspomniany Reaper oraz SITD (Shadows In The Dark).

Po tym maratonie przyszedł czas na Closterkeller, który na dark independent pojawił się już po raz siódmy. Ten występ był szczególnie wyjątkowy, ponieważ grupa świętowała swoje 20-lecie istnienia.
Z tej też okazji koncert został oficjalnie uwieczniony na nagraniu, utwory ułożone były chronologicznie, od początków istnienia aż po teraz. Wokalistka – Anja Ortodox, pomimo już swojego wieku, była w świetnej kondycji wokalnej. Jej głos nadal brzmi czysto, mocno i doniośle. Show w wykonaniu Closterkeller było przygotowane bardzo profesjonalnie i wywarło pozytywne opinie u wielu fanów, pomimo, iż następne koncerty tego dnia odbyły się z nie małym opóźnieniem.

Kolejną postacią odstającą swoim stylem była Pati Yang i FlyKiller. Pati (właściwie Patrycja Hilton) jest polsko-angielską piosenkarką, jej zamiłowanie do muzyki sięga czasów wczesnej młodości kiedy to leżdziła w trasy koncertowe wraz ze swoją mamą. W swojej karierze współpracowała w wieloma znanymi muzykami przy współtworzeniu ścieżek dźwiękowych do filmów (np. “Co z oczu, to z serca”, “Ocean’s Eleven: Ryzykowna gra”, “Ocean’s Twelve: Dogrywka”, ” Agenta 007 Jutro nie umiera nigdy”). Bez względu na jej ciekawą przeszłość muzyczną wydaje się być mało popularną i przede wszystkim mało znaną osobą w Polsce. Tuz przed jej koncertem dużo osób opuściło zamek, albo po prostu poszło na drugi dziedziniec. Według mnie bardziej opłacało się zostać i zapoznać z tym projektem. Muzyka okazała się bardzo żywiołowa, energetyzująca. Sama wokalistka okazała się bardzo trudnym celem dla fotografów, gdyż na scenie było jej pełno. Na sam koniec sceniczny (choć nie tylko) duet Pati i Stephena Hiltona zaprezentował najnowsze utwory, które były zapowiedzią nadchodzącego albumu.

Po dawce pozytywnych emocji przyszedł czas na Cruxshadows. Tym razem mieli więcej szczęścia – pogoda dopisała, nie było najmniejszego powodu aby przerywać koncert (3 lata temu koncert Cruxshadows został przerwany przez szalejącą nad Bolkowem burzę). Podczas rewelacyjnie zaplanowanego show, mieliśmy okazję posłuchać najnowszych utworów jak i tych starszych. Nie wiedząc czemu coraz więcej ich kawałków zaczyna być do siebie bliźniaczo podobnych i coraz więcej osób zaczyna mieć podobne zdanie. Mimo to granie było niewątpliwie żywe i energetyczne. Jak zawsze Rogue był wszędzie, wskakiwał w publikę, biegał po barierkach, wpinał się na rusztowanie sceny, dziewczyny z zespołu również robiły co mogły, aby udoskonalić swój występ.

Na koniec zostało najlepsze, czyli Deine Lakaien. Była to dla mnie pierwsza okazja, żeby zobaczyć ich na żywo i jedyne co rozczarowało to długość koncertu. Spółka Horn & Velianov zagrała koncert doskonały. Naprawdę trudno jest coś innego napisać, po prostu oczarowali Bolków. “Love me to the End”, “Dark star”, “Vivre”, ale to i tak było za mało. Pozostaje czekać, na kolejne CP na które zostaną zaproszeni.

W ramach podsumowania warto rzec, że festiwal Castle Party 2008 należy zaliczyć do udanych, na pierwszym miejscu stawiając dobre zespoły, a na drugim pomyślną pogodę, która w tym roku dopisała jak nigdy.
Zatem pozostaje nam czekać do następnego ogłoszenia listy zaproszonych zespołów, do następnego pogodnego lata, do następnego CP … Miejmy nadzieje, że organizacja Castle Party 2009 będzie jeszcze lepsza!

Zdjęcia do tego wydarzenia zamieszczone sa tutaj.

Relacja powstała dla serwisu Niezależnych